Patent Foramen Ovale and Cryptogenic Stroke u starszych pacjentów czesc 4

Z drugiej strony pacjenci z udarem kryptogennym charakteryzowali się mniejszą częstością występowania choroby wieńcowej lub nadciśnienia tętniczego oraz nieco mniejszą liczbą blaszek aortalnych niż pacjenci z udarem znanej przyczyny. Nie było znaczących różnic między dwiema grupami pod względem płci lub obecności lub braku cukrzycy, hiperlipidemii, historii palenia lub choroby tętnic obwodowych. Powiązanie między patchem Owalem a udarem kryptogennym
Rysunek 1. Ryc. 1. Continue reading „Patent Foramen Ovale and Cryptogenic Stroke u starszych pacjentów czesc 4”

Patent Foramen Ovale and Cryptogenic Stroke u starszych pacjentów cd

Pacjenci z udarem mózgu, których przyczynę zaklasyfikowano jako jeden z czterech podtypów o znanej przyczynie, zostali przydzieleni do grupy znanych przyczyn w naszym badaniu. Odchodziliśmy od oryginalnych kryteriów TOAST, przypisując pacjentów z dwoma lub więcej przyczynami udaru do grupy o znanych przyczynach. Pacjenci z udarem przyczyn nieznanych, pomimo rozległych rutynowych badań diagnostycznych przed echokardiografią przezprzełykową zostali przypisani do naszej grupy kryptogennych udarów mózgu. Badanie echokardiograficzne
System ultrasonograficzny (ATL HDI 3500) był stosowany do badań przezklatkowych (z przetwornikiem 2 MHz) i badań przez przełyk (z przetwornikiem 5 MHz). U każdego pacjenta wykonano rutynowe badanie echokardiograficzne przezklatkowe serca. Continue reading „Patent Foramen Ovale and Cryptogenic Stroke u starszych pacjentów cd”

Rozuwastatyna u starszych pacjentów ze skurczową niewydolnością serca ad 8

Inną możliwością jest to, że nie obserwowaliśmy pacjentów wystarczająco długo, aby zobaczyć korzystny efekt leczenia. Stwierdziliśmy, że rozuwastatyna zmniejszała całkowitą liczbę hospitalizacji z powodu niewydolności serca, być może dlatego, że lek zapobiegał rozwojowi ostrej choroby wieńcowej, która przyczyniłaby się do takich epizodów. Alternatywnym wyjaśnieniem jest to, że rozuwastatyna zmniejszała niedokrwienie mięśnia sercowego przez poprawę czynności śródbłonka lub mikronaczynia lub przez bezpośredni lub pośredni wpływ na kardiomiocyty, poprzez sugerowane plejotropowe efekty tych leków. 1-6 Takie dane dotyczące hospitalizacji i zmian w klasie NYHA oraz wyniki na Ankieta McMaster Total Treatment Evaluation obala wcześniejsze spekulacje, że statyny mogą prowadzić do pogorszenia niewydolności serca.1-9 Ponadto, nie było znacznego przekroczenia liczby objawów związanych z mięśniami lub zwiększenia poziomu kinazy kreatynowej u pacjentów otrzymujących rozuwastatynę niż u osób otrzymujących placebo. Odkrycia te sugerują, że hipotetyczne szkodliwe działanie statyn na funkcję mięśnia szkieletowego i mięśnia sercowego (i innych procesów fizjologicznych) nie powoduje istotnych konsekwencji klinicznych, 1-9 ani nie było jakiejkolwiek sugestii hipotetycznego ryzyka dalszego obniżenia cholesterolu LDL u pacjentów z już niskim poziomem.1-9
Nie było również więcej epizodów znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych, pogorszenia czynności nerek lub zakażeń w grupie rozuwastatyny niż w grupie placebo. Continue reading „Rozuwastatyna u starszych pacjentów ze skurczową niewydolnością serca ad 8”

Rozuwastatyna u starszych pacjentów ze skurczową niewydolnością serca ad 7

Nie obserwowano nadmiernych epizodów podwojenia poziomu kreatyniny w surowicy podczas obserwacji w dowolnym czasie po randomizacji w grupie rozuwastatyny. Dyskusja
Pomimo korzystnego wpływu na lipidy (obniżenie poziomu cholesterolu LDL i trójglicerydów oraz podwyższenia poziomu cholesterolu HDL) oraz na białko C-reaktywne o wysokiej czułości, dzienna dawka 10 mg rosuwastatyny nie zmniejszyła pierwotnego złożonego układ sercowo-naczyniowy lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny, gdy lek został dodany do intensywnej terapii farmakologicznej w tej wcześniej nieotwartej populacji starszych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niedokrwienną niewydolnością serca. Rosuwastatyna zmniejszyła liczbę hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 154 mniejszej liczby przyjęć na 1000 pacjentów leczonych z medianą obserwacji 2,7 roku) iw rezultacie zmniejszyła całkowitą liczbę hospitalizacji z dowolnej przyczyny. Chociaż badaliśmy pacjentów w podeszłym wieku, którzy mieli niewydolność nerek i zmęczenie mięśni i którzy byli narażeni na przekrwienie wątroby, stwierdziliśmy, że rozuwastatyna nie była związana z nadmierną liczbą zdarzeń niepożądanych, co jest potwierdzone przez konsekwentne stwierdzenie mniejszej liczby pierwotnych zdarzeń w rozuwastatynie. grupy niż w grupie placebo w podgrupach wysokiego ryzyka. Continue reading „Rozuwastatyna u starszych pacjentów ze skurczową niewydolnością serca ad 7”

Eltrombopag do leczenia przewlekłej, idiopatycznej trombocytopenicznej Purpury

Patogeneza przewlekłej idiopatycznej plamicy małopłytkowej (ITP) obejmuje zniszczenie płytek krwi za pośrednictwem przeciwciał i zmniejszenie wytwarzania płytek krwi. Pobudzenie wytwarzania płytek krwi może być skutecznym sposobem leczenia tego zaburzenia. Metody
Przeprowadziliśmy próbę, w której 118 osób dorosłych z przewlekłymi ITP i liczbą płytek krwi mniejszą niż 30 000 na milimetr sześcienny, u których wystąpiły nawroty lub których liczba płytek była oporna na co najmniej jedną standardową terapię dla ITP losowo przydzielono do otrzymania doustnego agonisty receptora trombopoetyny. eltrombopag (30, 50 lub 75 mg na dobę) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym była liczba płytek krwi 50 000 lub więcej na milimetr sześcienny w dniu 43. Continue reading „Eltrombopag do leczenia przewlekłej, idiopatycznej trombocytopenicznej Purpury”

Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu D za pomocą interferonu alfa-2a ad

Zarówno w grupach o wysokiej jak i niskiej dawce interferon podawano domięśniowo trzy razy w tygodniu przez 48 tygodni. W okresie leczenia pacjenci byli widziani co tydzień przez pierwsze dwa tygodnie, następnie co dwa tygodnie do 16 tygodnia, a następnie co cztery tygodnie. Następnie obserwowano 41 z 42 pacjentów (98 procent) przez 6 miesięcy, a 39 (93 procent) obserwowano przez średnio 32 miesiące (zakres, 24 do 48). W okresie obserwacji obserwowano pacjentów w pierwszym miesiącu, w trzecim miesiącu, a następnie co trzy miesiące. Podczas każdej wizyty pacjenci przeszli kompletne badanie fizykalne i zostali zapytani o możliwe skutki uboczne terapii. Continue reading „Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu D za pomocą interferonu alfa-2a ad”

Wadliwa biosynteza cholesterolu związana z zespołem Smitha-Lemli-Opitza ad 6

Badania takie wykazały również, że u szczurów w stadium noworodkowym lub embrionalnym hamowanie redukcji 7-dehydrocholesterolu do cholesterolu może prowadzić do poważnych nieprawidłowości w tkankach i narządach przypominających zespół Smitha-Lemli-Opitza. Wady te obejmują zwyrodnienie tkanki neurologicznej i zmniejszoną mielinizację, 26-32 zmniejszenie masy ciała29.31,33 i masy mózgu29, agenezę przysadki, 31 nefrotycznych zaburzeń czynności nerek, zwiększoną śmiertelność płodów i wnętrostwo, 33.334 stopę końsko-szpotawą, 33 szczęki i żuchwę hipoplazja i zmniejszony rozmiar głowy31. Struktury związków II i III (rysunek 2) są niepewne. Jednak Axelson wyizolował ostatnio śladowe ilości dwóch izomerycznych dehydrocholesteroli z osocza dorosłych, które zidentyfikował jako cholest-6,8 (9) -dien-3.-ol i cholest-5,8 (9) -dien-3.- ol8. Ponieważ stwierdziliśmy, że 7-dehydrocholesterol w osoczu, izomeryczny dehydrocholesterol II i sterol III są dobrze zestryfikowane, muszą być dobrymi substratami dla acylotransferazy acylo-koenzymu A: cholesterol O-acylotransferazy lub cholesterolowej lecytyny. Continue reading „Wadliwa biosynteza cholesterolu związana z zespołem Smitha-Lemli-Opitza ad 6”

Indukcja choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi jako immunoterapii w nawrotowej przewlekłej białaczce szpikowej ad

Stopień ostrej i przewlekłej GVHD u 11 pacjentów z CML po leczeniu interferonem Alfa-2b i infuzjami komórek jednojądrzastych. Charakterystykę pacjentów przedstawiono w Tabeli 1. Wszyscy przeszli allogeniczny przeszczep szpiku kostnego uzyskany od rodzeństwa identycznego z HLA dla przewlekłego CML. W celu profilaktyki GVHD w czasie przeszczepu dziewięciu pacjentów otrzymywało przeszczepy szpiku zubożone w komórki T13-15, a dwóch pacjentów otrzymywało cyklosporynę i metotreksat16. Mediana czasu od przeszczepienia do nawrotu wynosiła 13 miesięcy (zakres od 6 do 44), a mediana czasu od nawrotu do pierwszej infuzji komórek jednojądrzastych wynosiła 22 miesiące (zakres od 10 do 56) (Tabela 1). Continue reading „Indukcja choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi jako immunoterapii w nawrotowej przewlekłej białaczce szpikowej ad”

Obniżająca się częstość występowania nefropatii w cukrzycy zależnej od insuliny ad

154 pacjentów, którzy nadal mieszkali w naszej zlewni zostali zaproszeni do specjalnej wizyty kontrolnej w okresie od 1990 do 1992 roku, i zostali poproszeni o zebranie trzech próbek moczu w ciągu nocy do pomiaru szybkości wydalania albuminy. Spośród tych pacjentów, 122 (79,2%) ukończyło testy; pozostałych 32 pacjentów zbadano podczas rutynowych wizyt w klinice. Trzydziestu spośród 49 pacjentów, którzy wyprowadzili się poza obszar, odpowiedziało na kwestionariusz i dostarczyło dane (za pośrednictwem swoich lekarzy) dotyczące szybkości wydalania albuminy i leczenia hipotensyjnego. Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Obniżająca się częstość występowania nefropatii w cukrzycy zależnej od insuliny ad”

Obniżająca się częstość występowania nefropatii w cukrzycy zależnej od insuliny

Nefropatia cukrzycowa jest najczęstszą przyczyną krańcowej niewydolności nerek w świecie zachodnim1. Wśród pacjentów z cukrzycą insulinozależną, ci z białkomoczem są najbardziej zagrożeni wczesną śmiercią 22,3. Skumulowana częstość nefropatii wśród pacjentów z cukrzycą przez 25 lat zmniejszyła się w latach 1940-1950, z 40% do 25% do 30%, a następnie utrzymywała się na stałym poziomie do 1980 roku4,5. W ciągu ostatnich 20 lat nastąpiły zasadnicze zmiany w leczeniu cukrzycy. Samokontrola polegająca na pomiarze poziomu glukozy w moczu, a ostatnio także stężenia glukozy we krwi, stała się rutyna; wraz z lepszą edukacją i lepszym dostosowaniem leczenia do stylu życia pacjenta, samokontrola doprowadziła do poprawy kontroli metabolicznej. Continue reading „Obniżająca się częstość występowania nefropatii w cukrzycy zależnej od insuliny”