Indukcja choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi jako immunoterapii w nawrotowej przewlekłej białaczce szpikowej cd

Szpik kostny otrzymano od większości pacjentów dwa tygodnie przed pierwszą infuzją i od dwóch do ośmiu tygodni po ostatniej infuzji w celu oceny odpowiedzi zgodnie z morfologicznymi, cytogenetycznymi i molekularnymi kryteriami genetycznymi. Ostry GVHD oceniano na czterostopniowej skali (na której wskazuję łagodną chorobę i ciężką chorobę IV), a przewlekłą GVHD sklasyfikowano jako ograniczoną lub rozległą, jak opisano wcześniej18, 19. Wykonano biopsje skóry lub wątroby, gdy były wskazane do potwierdzenia GVHD. Wszyscy pacjenci z ostrą GVHD początkowo byli leczeni doustnym prednizonem (1 do 3 mg na kilogram masy ciała na dzień), z dodatkową terapią podaną według uznania badaczy.
Definicja remisji i analiza statystyczna
Wyniki przedstawiono na 30 czerwca 1993 r. Remisję hematologiczną zdefiniowano jako powrót normalnej liczby krwinek i komórkowej czynności szpiku kostnego w przypadku braku terapii przeciwbiałaczkowej. Kilku pacjentów z łagodną, stabilną niedokrwistością lub trombocytopenią było uważanych za w remisji hematologicznej. Cytogenetyczną remisję uważano za obecną, gdy wszystkie metafazy szpiku kostnego były prawidłowe. (Analiza cytogenetyczna została przeprowadzona przez laboratorium cytogenetyczne w Dana-Farber Cancer Institute, Boston.) Molekularną remisję genetyczną zdefiniowano jako niezdolność do wykrywania transkryptów bcr / abl informacyjnego RNA (mRNA) za pomocą PCR, jak opisano poniżej. Skumulowane prawdopodobieństwo wejścia w molekularną remisję genetyczną obliczono zgodnie z metodą Kaplana i Meiera 20, a zależność między ilością infuzji komórek i remisją oceniano za pomocą testu t-Studenta.
Molekularna analiza genetyczna
Analiza bcr / abl Transcripts
Limfocyty z krwi obwodowej, komórki jednojądrzaste lub komórki szpiku kostnego otrzymano w różnym czasie po wlewie komórek jednojądrzastych i RNA przygotowano jak opisano wcześniej10. RNA PCR przeprowadzono za pomocą startera odwrotnej transkryptazy specyficznego dla abl, a następnie amplifikacji PCR ze starterami swoistymi dla abl i bcr10. Drugą rundę PCR (35 cykli na rundę) z zagnieżdżonymi wewnętrznymi primerami bcr i abl przeprowadzono na wszystkich próbkach i amplifikację transkryptu bcr / abl wykrywano przez wizualizację na żelu agarozowym barwionym bromkiem etydyny. Badania wykazały, że metoda ta może wykryć białaczkę na milion normalnych komórek10. Obecność nietkniętego RNA i adekwatność syntezy komplementarnego DNA oceniano za pomocą pojedynczej rundy PCR ze starterami PCR specyficznymi dla sekwencji e110. Próbne preparaty RNA przeprowadzono jako kontrole negatywne.
Analiza wszczepienia metodą PCR
Rycina 2. Rycina 2. Postępujące zaniki komórek biorcy po infuzji komórek jednojądrzastych dawców. Próbki DNA biorcy analizowano przez amplifikację PCR segmentu polimorficznego genu PTH, a następnie metodą slot-blot. Wyniki hybrydyzacji z sondą oligonukleotydową specyficzną dla gospodarza-allelle (Taq1-ujemna) przedstawiono w górnym rzędzie. Sondę następnie usunięto i próbki poddano rehybrydyzacji z niezmienną sondą oligonukleotydową specyficzną dla allelu (dolny rząd). Próbka plus-minus w pierwszym gnieździe reprezentuje produkt PCR pochodzący od osoby, o której wiadomo, że jest heterozygotyczna pod względem polimorfizmu Taq1
[podobne: emc łowiecka, psk1 lublin, citomed torun ]