Eltrombopag do małopłytkowości u pacjentów z marskością wątroby związaną z wirusowym zapaleniem wątroby typu C ad 8

W naszym badaniu 30 z 45 pacjentów, którzy mieli odpowiedź na eltrombopag, ze wzrostem liczby płytek krwi do 70 000 lub więcej na milimetr sześcienny (lub . 100 000 na milimetr sześcienny) podczas początkowej fazy leczenia, ukończyło pierwsze 12 tygodni leczenia. leczenie przeciwwirusowe peginterferonem, w którym to czasie kontynuowano stosowanie eltrombopagu; konkretnie, 65% osób otrzymujących 75 mg eltrombopagu i 53% osób otrzymujących 50 mg eltrombopagu ukończyło pierwsze 12 tygodni leczenia. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi eltrombopagu podczas początkowej fazy leczenia były bóle głowy, suchość w jamie ustnej, bóle brzucha i nudności; skutki te były niewystarczające, aby wymagały przerwania leczenia. W tym małym, a zatem niedostatecznym badaniu, nie znaleźliśmy dowodów na zależność dawka-odpowiedź w odniesieniu do występowania zdarzeń niepożądanych w fazie leczenia przeciwwirusowego, podczas których zgłaszane działania niepożądane były zgodne z tymi związanymi z terapią opartą na interferonie.
Podczas początkowej fazy leczenia zaobserwowano znaczny wzrost liczby płytek krwi w każdej z trzech grup eltrombopagu w porównaniu z grupą placebo. Pierwotny punkt końcowy (liczba płytek .100 000 na milimetr sześcienny w tygodniu 4) był spełniony u 75 do 95% pacjentów w grupach eltrombopagu, w sposób zależny od dawki. Podczas następnej fazy przeciwwirusowej liczba płytek krwi zmniejszyła się, być może ze względu na działanie przeciwpłytkowe peginterferonu; niemniej jednak liczba płytek krwi utrzymywała się stale powyżej poziomów wyjściowych. Wyniki te wymagają potwierdzenia w badaniach fazy 3 obejmujących standardowe cykle peginterferonu i rybawiryny.
[patrz też: blimsien, suchy zębodół objawy, zioła na dnę moczanową ]