Eltrombopag do małopłytkowości u pacjentów z marskością wątroby związaną z wirusowym zapaleniem wątroby typu C ad 6

Leczenie eltrombopagiem zostało przerwane u tych pacjentów do momentu zmniejszenia liczby płytek krwi do 100 000 lub mniej na milimetr sześcienny. Faza leczenia przeciwwirusowego
Ogółem dwie trzecie pacjentów (49 z 74) przeszło do fazy leczenia przeciwwirusowego: 4 z 18 pacjentów (22%) otrzymywało placebo i 10 z 14 (71%), 14 z 19 (74%) oraz 21 z 23 (91%) otrzymywało odpowiednio 30 mg, 50 mg i 75 mg eltrombopagu (Figura 1). Spośród tych 49 pacjentów, 48 miało liczbę płytek krwi, która spełniała określony wcześniej próg dla wejścia w fazę leczenia przeciwwirusowego (.70 000 na milimetr sześcienny w przypadku stosowania peginterferonu alfa-2a lub .100 000 na milimetr sześcienny w przypadku stosowania peginterferonu alfa-2b ), dlatego też można rozpocząć terapię opartą na peginterferonie (ryc. 1).
Figura 2. Figura 2. Mediana liczby płytek krwi i odsetki pacjentów, którzy ukończyli 12-tygodniową fazę leczenia przeciwwirusowego. Podczas początkowej fazy leczenia, podczas której pacjenci otrzymywali eltrombopag lub placebo, mediana liczby płytek krwi dla każdej grupy eltrombopagu była zwiększona względem wartości wyjściowej w sposób zależny od dawki (panel A). Liczba osiągnęła maksimum w 4. tygodniu, po czym rozpoczęto leczenie antywirusowe podczas kontynuacji podawania eltrombopagu lub placebo. Zgodnie z oczekiwaniami, ze względu na działanie peginterferonu hamujące wydzielanie szpiku, liczba zliczeń spadła podczas fazy leczenia przeciwwirusowego i osiągnęła najniższy poziom. Jednak liczba płytek krwi w grupach leczonych aktywnie pozostawała wyższa niż w grupie placebo i w punkcie wyjściowym. I słupki wskazują wartości minimalne i maksymalne. Panel B pokazuje odsetki wszystkich pacjentów losowo przydzielonych do każdej grupy, którzy ukończyli 12 tygodni terapii przeciwwirusowej.
Na zasadzie zamiaru leczenia, pierwsze 12 tygodni leczenia przeciwwirusowego ukończyło 5 z 14 pacjentów otrzymujących 30 mg eltrombopagu (36%), 10 z 19 otrzymujących 50 mg (53%) i 15 z 23 otrzymujących 75 mg (65%) w porównaniu z z 18 pacjentów (6%) w grupie placebo (ryc. 2). Liczba płytek we wszystkich grupach eltrombopagu uległa zmniejszeniu podczas fazy leczenia przeciwwirusowego, pomimo kontynuacji leczenia eltrombopagiem, ale utrzymywała się stale powyżej wartości wyjściowych, z górną wartością ponad 50 000 na milimetr sześcienny (Tabela 2 i Figura 2). Wśród pacjentów, którzy ukończyli 12-tygodniową fazę leczenia przeciwwirusowego i dla których liczba płytek krwi była dostępna, liczba płytek krwi większa niż wartość wyjściowa utrzymywała się po zakończeniu fazy leczenia przeciwwirusowego u 0 z pacjenta otrzymującego placebo, 4 z 5 otrzymujących 30 mg eltrombopagu, 4 z 5 otrzymywały 50 mg eltrombopagu, a 10 z 12 otrzymywało 75 mg eltrombopagu.
We wszystkich punktach czasowych w fazie leczenia przeciwwirusowego, liczba płytek krwi we wszystkich trzech grupach eltrombopagu była wyższa niż w grupie placebo i pozostawała wyższa niż poziom, przy którym zalecane jest zmniejszenie dawki peginterferonu (<50 000 na milimetr sześcienny). W grupie otrzymującej 75 mg eltrombopagu, 18 z 21 pacjentów miało liczbę płytek krwi 50 000 lub więcej na milimetr sześcienny w tej fazie. Żaden pacjent w grupie placebo nie miał tak wysokiej liczby płytek krwi podczas leczenia przeciwwirusowego [więcej w: kriokomora przeciwwskazania, blok lewej odnogi pęczka hisa, choroby monogenowe ]